Który włoski reżim podatkowy jest dla ciebie?

Dwa główne sposoby opodatkowania freelancera we Włoszech. Forfettario nalicza zryczałtowany podatek zastępczy 5%/15% od części przychodu wyznaczonej współczynnikiem; ordinario stosuje progresywny IRPEF (23–43%) od rzeczywistego zysku po kosztach. Poniżej €85 000 przy niskich kosztach forfettario wygrywa niemal zawsze.

Dwie bardzo różne ulgi. Forfettario to reżim ryczałtowy dla freelancerów poniżej €85 000. Reżim impatriati zwalnia 50% kwalifikowanego dochodu z IRPEF osobom, które przenoszą rezydencję podatkową do Włoch — bez limitu €85 000. Przy wyższych zarobkach i przeprowadzce do Włoch impatriati może pobić forfettario.

Partita IVA na forfettario to ty osobiście, opodatkowany od współczynnika przychodu. SRL (albo SRLS) to odrębna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z własnym podatkiem dochodowym (IRES 24% + IRAP). Większość jednoosobowych założycieli zaczyna od forfettario; SRL ma sens przy wyższym zysku albo gdy liczy się odpowiedzialność i struktura.

Oba są uproszczonymi reżimami księgowymi dla małych firm, ale opodatkowują zupełnie inaczej. Forfettario nalicza zryczałtowany podatek zastępczy od współczynnika przychodu i pomija rzeczywiste koszty. Semplificato utrzymuje lżejszą księgowość, ale opodatkowuje realny zysk (przychód − koszty) progresywnym IRPEF i nalicza VAT.

Wewnątrz reżimu forfettario są dwie stawki podatku zastępczego: 5% przez pierwszych pięć lat naprawdę nowej działalności i 15% później. Podstawa (przychód × współczynnik, minus składki INPS) jest identyczna — zmienia się tylko stawka — więc start na 5% to realna, ograniczona w czasie oszczędność, po którą warto sięgnąć, jeśli ci przysługuje.